Port Forwarding چیست؟ آیا نحوه فورارد کردن پورت در روتر را یاد دارید؟ Port Forwarding یک راه حل برای مشکلی است که گیمرها از آن به خوبی آگاهی دارند. شما سعی می کنید که در یک مسابقه آنلاین به جمع دوستان خود محلق شوید اما نمی توانید چونکه اتصال شما به شبکه بازی محدود است و قابلیت های خاص بازی چند نفره را مسدود می کند. این مشکل حتی در هنگام هاست کردن فایل ها در یک سرور خصوصی اتفاق می کافتد که منجر به عدم اتصال کاربران از راه دور می شود.

مشکل در هر دو سناریو از نحوه استریم داده ها به شبکه محلی شما ناشی می شود. سخت افزار شبکه شما با جلوگیری از اتصالات نا آشنا و احتمالا مخرب، ترافیک را مدیریت می کند. این گاهی اوقات به این معناست که شما نمی توانید بدون تغییر دستی تنظیمات، از اتصالات مستقیم اصلی خارج شوید. راهنمای امروز فروشگاه اینترنتی نارستان به شما نشان می دهد که چگونه با فوروارد کردن پورت و بهترین اتصال ممکن می توانید از سرویس های آنلاین مورد علاقه خود استفاده کنید.

پورت چیست؟

در شبکه یک پورت یک dock خاص است که با یک آدرس شناخته می شود و می توان از طریق این پورت داده ها را برای ایجاد ارتباط بین دو دستگاه هدایت کرد. هر پورت عدد مشخصی از ۰ تا ۶۵۵۳۵ دارد، بنابراین داده ها دقیقا می دانند که وقتی به مقصد رسیدند کجا باید بروند. در ادامه چند پورت اشتراکی اختصال داده شده توسط سازمان استاندارد Internet Assigned Numbers Authority آورده شده است:

  • ۲۰ = File Transfer Protocol (FTP)
  • ۲۱ = File Transfer Protocol (FTP)
  • ۲۲ = Secure Shell (SSH)
  • ۲۵ = Simple Mail Transfer Protocol (SMTP)
  • ۵۳ = Domain Name System (DNS)
  • ۸۰ = Hypertext Transfer Protocol (HTTP)
  • ۱۱۰ = Post Office Protocol v3 (POP3)
  • ۱۴۳ = Internet Message Access Port (IMAP)
  • ۴۴۳ = Hypertext Transfer Protocol over TLS/SSL (HTTPS)

به عنوان مثال، ایمیلی که از پورت ۱۱۰ مودم خود ارسال می کنید؛ هنگامی که از طریق اینترنت انتقال پیدا می کند از طریق چند هاپ یا پرش خود را به مقصد می رساند. بعد از طریق روتر شبکه عبور می کند و به پورت ۱۱۰ هدایت می شود تا اینکه رسما توسط سرویس گیرنده ایمیل دریافت می شود.

Port Forwarding چیست؟

ارائه دهنده خدمات اینترنت (ISP) شما یم آدرس عددی داینامیک یا پویا را به مودم شما اختصاص می دهد. اینترنت دستگاه های محلی شما را نمی بیند و فقط مودم شما را می بیند. این آدرس به ندرت تغییر می کند اما یک آدرس دائمی یا ایستا نیست. ارائه دهندگان خدمات اینترنت به دو روش سخت افزار ارائه می دهند: یک واحد ترکیبی از مودم روتر یا دو واحد جداگانه. با تنظیمات بعدی، کابل اترنت فیزیکی مودم را به پورت Wide Area Network (WAN) روتر متصل می کند.

چرا ما به روتر هم نیاز داریم؟ چون مودم فقط یک اتصال اینترنتی فیزیکی را فراهم می آورد. روتر، شما را قادر می سازد تا چندین دستگاه بی سیم و با سیم را به هم متصل کنید.

در هر دو حالت، روتر دارای آدرس منحصر به فرد و جدا از مودم است (به طور معمول با آدرس  ۱۹۲.۱۶۸.x.x.  یا  ۱۰.x.x.x). این آدرس ها از یک روتر به روتر دیگر متفاوت است. به نوبه خود، روتر آدرس های IP را به هر دستگاه های محلی متصل شده و بر اساس آدرسی که دارد اختصاص می دهد اما مودم نه. به عنوان مثال اگر آدرس روتر  ۱۹۲.۱۶۸.۰.۱ باشد، آدرس کلیه دستگاه های متصل از ۱۹۲.۱۶۸.۰.۲ شروع می شود. بعد تمام ترافیک را با استفاده از آدرس های اختصاص یافته به دستگاه های کلاینت هدایت می کند. در اینجا یک مسیر ساده وجود دارد:

سرور اینترنت > مودم > روتر > کامپیوتر شما

اما روتر صرفا ترجمه و مسیریابی ترافیک را انجام نمی دهد. این دستگاه همچنین از یک فایروال داخلی استفاده می کند که ارتباطات ورودی و خروجی را کنترل می کند. اگر روتر نمی داند ترافیک ورودی یا خروجی را از کجا ارسال کند، به سادگی ارتباطات را نادیده می گیرد.

همه دستگاه های محلی دارای پورت های یکسانی هستند که بسته های داده را ارسال و دریافت می کنند که خود می تواند مشکل ساز باشد. به عنوان مثال، پروت ۸۰ یکی از پورت هایی است که معمولا دحت پرونکل کنترل انتقال (TCP) استفاده می شود. این پورت درخواست های صفحه وب را مسیریابی می کند اما توسط Xbox Live  و  PlayStation Network هم استفاده می شود.

وقتی روتر داده را دریافت می کند، لیست آدرس های اختصاص یافته خود را بررسی می کند تا بهترین تطابق را تعیین کند. برای اینکه بسته های Xbox Live ارسال شده از طریق پورت ۸۰ به کنسول ایکس باکس وان یا کامپیوتر مبتنی بر ویندوز ۱۰ شما برسد؛ ایجاد یک لاین مستقیم بین سرورهای Xbox Live و کنسول شما ضروری به نظر می رسد. این به معنای ایجاد یک قانون خاص در روتر است که امکان اتصال مستقیم و ایمن را فراهم می آورد. از اینجاست که Port Forwarding شروع می شود.

آموزش کامل Port Forwarding

متاسفانه، رابط های روتر در تمام مدل های موجود شبیه به هم نیستند، بنابراین نحوه یافتن قسمت Port Forwarding ممکن است متفاوت از آنچه باشد که در اینجا توضیح خواهین داد. برای مثال، ما از یک روتر لینکسیس استفاده می کنید که در قسمت Security می توان عملیات Port Forwarding را انجام داد.

یک آدرس IP استاتیک اختصاص دهید

قبل از فوروارد کردن پورت ها، باید به رابط روتر دسترسی پیدا کنید. خیلی ساده آدرس IP روتر را در مرورگر خود تایپ کنید و با استفاده از نام کاربری و رمز عبور وارد سیستم شوید. اگر آدرس IP روتر را نمی دانید مقاله ما را مطالعه کنید.

بعد از دسترسی، برای دستگاهی که ترافیک فوراردشده را دریافت می کند یک آدرس IP استاتیک تعریف کنید. به طور معموا روتر به هر دستگاه متصل یک آدرس داینامیک یا پویا را اختصاص می دهد، به این معنا که این آدرس ها تغییر خواهند کرد. برای فوروارد کردن پورت؛ یک دستگاه به یک آدرس دائمی یا ثابت نیاز دارد تا روتر دقیقا بدانید که ترافیک ورودی باید کجا برود.

روترهای مدرن معمولا یک Network Map یا نقشه شبکه ارائه می دهند که تمام دستگاه های متصل را لیست می کند. در مثال ما، می توانیک یک دستگاه متصل را انتخاب کرده و در منوی پاپ آپ Reserve DHCP Address را انتخاب کنیم. این کار، به طور خودکار آدرس فعلی را رزرو می کند و آن را به طور ثابت به این دستگاه اختصاص می دهد.

Port Forwarding چیست؟ نحوه فوروارد کردن پورت در روتر

برای ویرایش دستی آدرس ایستا، می توانیم دستگاه را دوباره انتخاب کنیم و این بار Edit DHCP Reservation را کلیک کنیم.

Port Forwarding چیست؟ نحوه فوروارد کردن پورت در روتر

در پنجره زیر ما می توانیم فیلدهای سوم و چهارم را تغییر دهیم و بعد لینک Save را کلیک کنیم. برای حذف آدرس IP استاتیکی که قبلا اختصاص داده شده هم می توانیم لینک Cancel و بعد Delete را انتخاب کنیم. حالا ما یک آدرس آی پی استاتیک داریم و می توانیم برای ادامه فورواردینگ پورت را انجام دهیم.

Port Forwarding چیست؟ نحوه فوروارد کردن پورت در روتر

سه گزینه برای فوروارد کردن پورت

در روتر لینکسیس ما، port forwarding در بخش Security و در سربرگ Apps and Gaming قرار دارد. در اینجا ما سه گزینه Single Port Forwarding, Port Range Forwarding, Port Range Triggering را در اختیار داریم. در ادامه در مورد هر یک توضیح مختصری را ارائه می دهیم:

  • Single Port Forwarding – به طور مداوم فوروارد ترافیک به یک دستگاه خاص از طریق یک پورت خاص انجام می شود. این پورت ها باز باقی می مانند.
  • Port Range Forwarding – به طور مداوم فوروارد ترافیک به یک دستگاه هاص از طریق یک رنج از پورت ها انجام می شود. این پورت ها باز باقی می مانند.
  • Port Range Forwarding – از طریق طیف وسیعی از پورت ها، فوروارد ترافیک برای همه دستگاه های شبکه انجام می شود. این پورت ها تا زمان درخواست دسترسی بسته باقی می مانند.

حالا اجازه دهید ببینیم که از هر مورد چگونه استفاده کنیم.

Single Port Forwarding

برای شروع ما یک رنج پورت واحد را اضافه خواهیم کرد. به یاد داشته باشید، مراحل زیر ممکن است در روتر شما متفاوت باشد، اما روش کلی یکسان است.

Port Forwarding چیست؟ نحوه فوروارد کردن پورت در روتر

مرحله ۱ – روی دکمه Add a new Single Port Forwarding کلیک کنید.

مرحله ۲ – یک نام وارد کنید. این تاثیری در فوروارد پورت ندارد بلکه فقط به عنوان برچسب استفاده می شود. در اینجا ما نام Xbox Live Port 88 را انتخاب می کنیم.

مرحله ۳ – شماره پورت External Port  و  Internal Portرا وارد کنید. در این حالت، ما در حال ارسال از پورت ۸۸ هستیم بنابراین در هر دوی این فیلدهای ۸۸ را وارد می کنیم.

مرحله ۴ – پروتکل UDP, TCP یا هر دو را انتخاب کنید. برای ایکس باکس لایو ما باید UDP را انتخاب کنیم.

دانستن اینکه این دو پروتکا چه کاری انجام می دهند شاید برای شما ضروری نباشد اما اینکه بدانید کدام پروتکل برای شما مناسب است می تواند در فورواردینگ پورت موفق منجر شود. اگر شما Rule را به TCP تنظیم کرده باشید، فوروارد پورت کار نمی کند. با این حال برای افراد کنجکاو در اینجا توضیح مختصری در مورد هر یک از این پروتکل ها آمده است:

  • پروتکل کنترل انتقال (TCP) – انتقال داده مبتنی بر اتصال بین کلاینت و سرور
  • پروتکل بسته دادهٔ کاربر (UDP) انتقال داده بین کلاینت و سرور که از اتصال مستقیم استفاده نمی کند.

مرحله ۵ – آدرس IP دستگاه را وارد کنید. این آدرس ایستایی اسن که ما در Network Map به دستگاه اختصاص دادیم.

مرحله ۶ – لیک Save را کلیک کنید و بعد OK را کلیک کنید.

متاسفانه برای بدست آوردن بهترین اتصال ممکن؛ Xbox Live به باز کردن پورت های اضافی نیاز دارد. در کل ۷ مورد وجود دارد که شما ملزم به اضافه کردن ۶ مدخل Single Port Forwarding دارید که در ادامه لیست شده اند:

  • ۵۳ (هر دو پروتکل)
  • ۸۰ (TCP)
  • ۸۸ (UDP)
  • ۵۰۰ (UDP)
  • ۳۰۷۴ (Both)
  • ۳۵۴۴ (UDP)
  • ۴۵۰۰ (UDP)

لیست پورت فورواردینگ پلی استیشن طولانی تر است:

  • ۸۰ (TCP)
  • ۴۴۳ (TCP)
  • ۴۶۵ (TCP)
  • ۹۹۳ (TCP)
  • ۳۴۷۸ (هر دو پروتکل)
  • ۳۴۷۹ (هر دو پروتکل)
  • ۳۴۸۰ (TCP)
  • ۵۲۲۳ (TCP)
  • ۸۰۸۰ (TCP)

Port Range Forwarding

علاوه بر پورت های منفرد، بسیاری از بازی ها برای بهترین تجربه آنلاین (مانند Fortnite و Fallout 76) به پورت های مختلفی نیاز دارند. در این مثال؛ گزینه Port Range Forwarding را انتخاب کرده و یک محدوده پروت مورد نیاز برای اجرای بازی Fortnite را در ویندوز ۱۰ اضافه می کنیم.

Port Forwarding چیست؟ نحوه فوروارد کردن پورت در روتر

مرحله ۱ – روی دکمه Add a new Port Range Forwarding کلیک کنید.

مرحله ۲ – نامی را برای برچسب وارد کنید. در اینجا از برچسب Fortnite Range  استفاده می کنیم.

مرحله ۳ – در فیلد Start Port عدد ۵۷۹۵ و در فیلد ۵۸۴۷ را به عنوان پورت شروع و پایان وارد کنید.

مرحله ۴ – Both را به عنوان پروتکل مورد نیاز انتخاب کنید.

مرحله ۵ – آدرس IP دستگاه را وارد کنید. این آدرسی ایستایی است که ما در Network Map به دستگاه اختصاص دادیم.

مرحله ۶ – لینک Save را کلیک کنید و بعد OK را انتخاب کنید.

بر خلاف Xbox Live  و  PlayStation Network، بازی Fortnite برای ویندوز به هر دوی سینگل پورت و رنج پورت نیاز دارد، اما لیست کوتاه تر است:

  • ۵۲۲۲ (هر دو پروتکل)
  • ۵۷۹۵-۵۸۴۷ ( هر دو پروتکل)

Port Range Triggering

این گزینه بسیار امن تر از باز ماندن مداوم پورت ها است. در این حالت، پورت ها بسته می مانند تا زمانی که دستگاه کلاینت درخواست اتصال خروجی را انجام دهید. بعد فایروال روتر به طور موقت پورت های اتصال ورودی مربوطه را باز می کند. این روس به آدرس IP استاتیک نیاز ندارد؛ اما فقط یک کلاینت می تواند به صورت همزمان به یک پورت باز دسترسی پیدا کند.

Port Forwarding چیست؟ نحوه فوروارد کردن پورت در روتر

مرحله ۱- روی دکمه Add a new Port Range Triggering کلیک کنید.

مرحله ۲ – نامی را برای برچسب اضافه کنید. در اینجا ما از برچسب Fortnite Range استفاده می کنیم.

مرحله ۳ – در قسمت Triggered Range برای پورت شروع ۵۷۹۵ و برای پورت پایان ۵۸۴۷ را وارد کنید.

مرحله ۴ – در قسمت  Forwarded Range برای پورت شروع ۵۷۹۵ و برای پورت پایان ۵۸۴۷ را وارد کنید.

مرحله ۵ – آدرس IP دستگاه را وارد کنید. این آدرسی ایستایی است که ما در Network Map به دستگاه اختصاص دادیم.

مرحله ۶ – لینک Save را کلیک کنید و بعد OK را انتخاب کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.