نمایش 1–20 از 94 نتیجه

نمایش سایدبار

سوئیچ شبکه یکی از تجهیزات شبکه کوچک است که ارتباطات متمرکز میان چند دستگاه متصل شده مختلف را در یک شبکه محلی LAN فراهم می آورد. سال ها قبل در شبکه های خانگی دستگاه های سوئیچ اترنت مستقل قبل از روترهای پهن باند استفاده می شدند. روترهای خانگی مدرن عملکردهای سوئیچ را در خود ادغام کرده اند و می توان آنها ار در یک دستگاه واحد خریداری کرد. سوئیچ عملکرد بالا هنوز به طور گسترده در شبکه های دیتاسنرتها و شرکت ها استفاده می شوند. سوئیچ های شبکه گاهی اوقات به عنوان هاب های سوئیچ شده، هاب های بریج شده یا بریج های مک نام برده می شوند.

سوئیچ

سوئیچ های اترنت رایج ترین نوع از سوئیچ ها هستند اما هنوز می توان سوئیچ هایی که برای معماری شبکه حلقه ای توکن، کانال فیبری و ATM ها بهینه شده اند را پیدا کرد. سوئیچ های اترنت مین استریم مانند روترهای پهن باند از سرعت اترنت گیگابیت در هر اتصال مستقل پشتیبانی می کنند اما سوئیچ های عملکرد بالا مانند Switch هایی که در دیتاسنترها هستند معمولا از یرعت 10 گیگابیت در ثاینه در هر اتصال پشتیبانی می کنند.

سوئیچ شبکه

مدل های مختلف سوئیچ های از تعداد متفاوتی از دستگاه های متصل شده پشتیبانی می کنند. سوئیچهای مشتری محور معملا از 4 تا 8 دستگاه اترنت پشتیبانی می کنند در حالی که سوئیچ های سازمانی معمولا بیت 32 تا 128 اتصال را پشتیبانی می کنند. سوئیچ ها همچنین می توانند به همدیگر متصل شوند که یک روش زنجیری برای اضافه کردن تعداد بیشتری از دستگاه ها به شبکه LAN را فراهم می آورند.

سوئیچ های مدیریتی و سوئیچ های غیر مدیریتی

Switch های ساده مانند آنهایی که در روترها مورد استفاده قرار می گیرند به تنظیمات خاصی نیاز ندارد و فقط باید آنها را به کابل و برق متصل کرد. در مقایسه با سوئیچ های غیر مدیریتی، دستگاه های رده بالا که در شبکه های سازمانی مورد استفاده قرار می گیرند، طیف وسیعی از قابلیت های پیشرفته را پشتیبانی می کنند که توسط یک مدیر شیبکه حرفه ای قابل کنترل است. از قابلیت های محبوب سوئیچ های مدیریتی می توان به مانیتورینگ SNMP و پشتیبانی از QoS اشاره کرد.

سوئیچ شبکه

Switch های مدیریتی سنتی ساخته شده اند تا از رابط های کامند لاین سبک یونیکس کنترل شوند. دسته های جدیدتر از سوئیچ ها که سوئیچ های هوشمند یا اسمارت نامیده می شند شبکه های سازمانی رده پایین، میان رده را مورد هدف قرار داده اند و رابط کاربری مبتنی بر وب مشابه با روتر های خانگی را ارائه می دهند.

فرق سوئیچ با هاب و روتر

Switch از لحاظ ظاهری شبیه به یک هاب شبکه است. با این وجود بر خلاف هاب ها، سوئیچ  قادر به بازرسی پیام های دریافتی و هدایت آنها به پورت ارتباطی خاصی است که به این فناوری سوئچینگ بسته گفته می شود.

یک سوئیچ آدرس مبداء و مقصد هر بسته را مشخص می کند و داده ها را فقط به دستگاه های خاصی انتقال می دهد، در حالی که هاب بسته ها را به همه پورت ها انتقال می دهد. سوئیچ در مقایسه با هاب ها پهنای باند شبکه را حفظ می کند و به طور کلی عملکرد را بهبود می بخشد.

Switch ها همچنین به روترهای شبکه شباهت دارند. در حالی که روترها و شوئیچ ها هر دو اتصالات دستگاه محلی متمرکز را فراهم می آورند، روترها از اتصالات شبکه خارجی یا شبکه های محلی یا اینترنت پشتیبانی می کند.

سوئیچ ها در لایه 3 شبکه OSI قرار دارند

سوئیچهای معمولی در لایه 2 یا همان لایه پیوند داده های مدل OSI کار می کنند. سوئیچهای لایه 3 که منطق سخت افزار داخلی سوئیچ و روترها را داخل یک دستگاه هیبرید یا ترکیبی با هم ادغام می کنند هم در برخی از شبکه های سازمانی مستقر هستند. در مقایسه با سوئیچهای سنتی، سوئیچهای لایه 3 پشتیبانی بهتری برای تنظیمات LAN مجازی ارائه می دهند.

سوئیچ شبکه